شاعر در این شعر بیان میکند که با وجود خطاهایش، امید به بخشش دارد و میداند که در پایان عمر، پاسخگوی اعمالش خواهد بود.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۹۶۱ - من جمله خطا کنم صوابم تو بسی
مقصود از این عمر خرابم تو بسی ۱
من میدانم که چون بخواهم رفتن
پرسند چه کردهای جوابم تو بسی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.