خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از تأثیرات عشق و وسوسه‌های آن بر زندگی خود می‌گوید، که مانند بادبان کشتی، او را به سمت‌های مختلف می‌کشاند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و ادبی است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.
رباعی ۱۹۴۸ - ما را ز هوای خویش دف زن کردی
ما را ز هوای خویش دف زن کردی
صد دریا را ز خویش کف زن کردی ۱
آن وسوسه‌ای را که ز لاحول دمید
در کشتی ما دلبر وصف‌زن کردی ۲
صد دریا را ز خویش کف زن کردی ۱
آن وسوسه‌ای را که ز لاحول دمید
در کشتی ما دلبر وصف‌زن کردی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۴۷ - مادام که در راه هوا و هوسی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۴۹ - مانندهٔ گل ز اصل خندان زادی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
