در این متن، شاعر از عشق و محبت سخن میگوید و از رفتارهای متناقض معشوق شکایت دارد. او اشاره میکند که معشوق گاه با بوسههایش او را میرباید و گاه با بیتوجهی و عذاب دادن، او را آزار میدهد. همچنین، شاعر از بخشش بیسبب معشوق برای دیگران و مجازات بیدلیل خودش گله میکند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'لب بر لب هر بوسه ربائی بنهی' ممکن است برای مخاطبان جوان نامناسب تلقی شود.
رباعی ۱۹۴۶ - لب بر لب هر بوسه ربائی بنهی
نوبت چو به ما رسد بهائی بنهی ۱
جرم را همه عفو کنی بیسببی
وین جرم مرا تو دست و پائی نهی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.