این شعر بیانگر قدرت و تأثیر محبت و توجه است. با بلند کردن دیگران، شاد کردن آنها و تقدیر از پایبندیهایشان، میتوانیم دنیایی بهتر بسازیم.
مفاهیم شعر مانند محبت، توجه و تقدیر از دیگران برای نوجوانان و بزرگسالان قابلدرک و الهامبخش است. همچنین، زبان شعر ساده و روان است و نیاز به دانش خاصی ندارد.
رباعی ۱۹۴۴ - کی پست شود آنکه بلندش تو کنی
شادان بود آنجا که نژندش تو کنی ۱
گردون سرافراشته صد بوسه زند
هر روز بر آن پای که بندش تو کنی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.