خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر به مخاطب خود پاسخ می‌دهد که او را دیوانه و بی‌عقل می‌خواند، اما در واقع این مخاطب است که عقل را از شاعر جستجو می‌کند. همچنین، شاعر به انتقاد مخاطب درباره بی‌شرمی و آهن‌رویی پاسخ می‌دهد و اشاره می‌کند که آینه همیشه آهن‌رویی را نشان می‌دهد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و انتقادی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'آئینه کند همیشه آهن روئی' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۹۴۱ - گفتی که تو دیوانه و مجنون خوئی
گفتی که تو دیوانه و مجنون خوئی
دیوانه توئی که عقل از من جوئی ۱
گفتی که چه بی‌شرم و چه آهن روئی
آئینه کند همیشه آهن روئی ۲
دیوانه توئی که عقل از من جوئی ۱
گفتی که چه بی‌شرم و چه آهن روئی
آئینه کند همیشه آهن روئی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۴۰ - گفتند که هست یار را شور وشری
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۴۲ - گوهر چه بود به بحر او جز سنگی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
