خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر به طبیب مراجعه میکند و از درد دل سودایی خود می‌گوید. طبیب با زیرکی از او می‌پرسد که چه دردی دارد و شاعر دست او را به سوی دل سودایی خود می‌برد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
رباعی ۱۹۳۴ - گفتم به طبیب داروئی فرمائی
گفتم به طبیب داروئی فرمائی
نبضم بگرفت از سر دانائی ۱
گفتا که چه درد میکند بنمائی
بردم دستش سوی دل سودائی ۲
نبضم بگرفت از سر دانائی ۱
گفتا که چه درد میکند بنمائی
بردم دستش سوی دل سودائی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۳۳ - گر یک ورق از کتاب ما برخوانی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۳۵ - گفتم صنما مگر که جانان منی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
