شاعر به طبیب مراجعه میکند و از درد دل سودایی خود میگوید. طبیب با زیرکی از او میپرسد که چه دردی دارد و شاعر دست او را به سوی دل سودایی خود میبرد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
رباعی ۱۹۳۴ - گفتم به طبیب داروئی فرمائی
نبضم بگرفت از سر دانائی ۱
گفتا که چه درد میکند بنمائی
بردم دستش سوی دل سودائی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.