در این متن شاعر بیان میکند که حتی در نومیدی نیز امید وجود دارد و به دل توصیه میکند که امید را از دست ندهد، زیرا در باغ جان، حتی اگر درخت بیثمری مانند بید باشد، میتواند میوههای شیرینی بدهد.
مفاهیم عمیق فلسفی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند از آن بهرهمند شوند.
رباعی ۱۹۳۱ - گر هیچ نشانه نیست اندر وادی
بسیار امیدهاست در نومیدی ۱
ای دل مبر امید که در روضهٔ جان
خرما دهی، ار نیز درخت بیدی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.