خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از غمهای خود می‌گوید و اشاره می‌کند که گویی مخاطبش نیز در غم خود غرق شده است. او از این می‌ترسد که مخاطبش نباشد و تنها بماند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و غم‌انگیز است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا سنگین باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۱۹۰۹ - غمهای مرا همه بناغم داری
غمهای مرا همه بناغم داری
واندر غم خود همچو بناغم داری ۱
گویی که تراام و چرا غم داری
ترسم که نباشی و چراغم داری ۲
واندر غم خود همچو بناغم داری ۱
گویی که تراام و چرا غم داری
ترسم که نباشی و چراغم داری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۰۸ - غم را دیدم گرفته جام دردی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۱۰ - کافر نشدی حدیث ایمان چکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
