خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از دیدن کبوتری که بر شاخه‌ای بلند نشسته و گویی از حال او آگاه است و با ناله‌هایش با او همدردی می‌کند، سخن می‌گوید. شاعر به کبوتر می‌گوید که بر این پرده (احتمالاً اشاره به پرده‌ی زندگی یا سرنوشت) ناله کن که خوش ناله می‌زنی.
متن دارای مفاهیم عاطفی و نمادین است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و زبان شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
رباعی ۱۹۰۳ - عاینت حمامة تحاکی حالی
عاینت حمامة تحاکی حالی
تبکی و تصیح فوق غصن عالی ۱
او ناله همی‌کرد و منش می‌گفتم
می‌نال بر این پرده که خوش می‌نالی ۲
تبکی و تصیح فوق غصن عالی ۱
او ناله همی‌کرد و منش می‌گفتم
می‌نال بر این پرده که خوش می‌نالی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۰۲ - عالم سبز است و هر طرف بستانی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۰۴ - عشق آن نبود که هر زمان برخیزی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
