شاعر از زیبایی طبیعت و شادی سخن میگوید و به ستایش استادی میپردازد که توانایی بخشیدن جان به مردگان را دارد و اعلام میکند که شاگرد چنین استادی خواهد شد.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و ستایش است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۱۸۹۳ - سرسبزی باغ و گلشن و شمشادی
رقاص کن دلی و اصل شادی ۱
ای آنکه هزار مرده را جان دادی
شاگرد تو میشوم که بس استادی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.