این متن به موضوع عشق و خودفریبی اشاره دارد. شاعر بیان میکند که فرد تحت تأثیر عشق، خود را مست و شیفته میپندارد، در حالی که مشکل اصلی این است که او خود را مهم و موجودی مستقل تصور میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی برای درک بهتر متن وجود دارد.
رباعی ۱۸۷۱ - دل از می عشق مست میپنداری
جان شیفتهٔ الست میپنداری ۱
تو نیستی و بلای تو در ره تو
آنست که خویش هست میپنداری ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.