در این متن، عشق به عنوان آینهای توصیف شده است که هرکس در آن فقط ذات و صفات خود را میبیند. همچنین اشاره شده که هرکس در عشق چیزی را برمیگزیند، هوس نیز بر او سایه میافکند.
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای سنین پایین قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به هوس و ذات انسان نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۸۶۷ - در عشق هر آن که برگزیند چیزی
از نفس هوس بر او نشیند چیزی ۱
عشق آینه است هرکه در وی بیند
جز ذات و صفات خود نبیند چیزی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.