شاعر از بیتوجهی معشوق شکایت میکند و میگوید حتی اگر گناهی نکردهای، چرا به سوی من نگاهی نمیکنی؟ دل من از دیدن رخسار تو مینالد، اما تو حتی آهی بر آینهٔ دلم نمیکنی.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیدهتر، مناسب مخاطبان نوجوان و بزرگسال است.
رباعی ۱۸۴۸ - خود هیچ بسوی ما نگاهی نکنی
گیرم که گناهست گناهی نکنی ۱
دل در گل رخسار تو مینالد زار
بر آینهٔ دلم تو آهی نکنی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.