شاعر از زیبایی فردی سخن میگوید که او را بارها شگفتزده کرده است. با این حال، پس از شناخت و دیدنِ حقیقتِ او، احساس میکند که بهکلی ویران شده و دانش و بینش خود را از دست داده است.
مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، تمِ دلشکستگی و ویرانیِ روحی نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
رباعی ۱۸۴۱ - چونی ای آنکه از جمال فردی
صدبار ز چو نیم برون آوردی ۱
چون دانستم ترا و چونت دیدم
بیدانش و بینشم به کلی ویران بردی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.