این شعر بیانگر رابطهای عاشقانه و پرتنش است که در آن شاعر از فرار از عشق و جدایی سخن میگوید. او خود را به کمان تشبیه میکند و معشوق را به تیری که از کمان میگریزد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به درک بالاتری از روابط انسانی دارد.
رباعی ۱۸۲۴ - جان بگریزد اگر ز جان بگریزی
وز دل بگریزم ار از آن بگریزی ۱
تو تیری و ما همچو کمانیم هنوز
تیری چه عجب گر ز کمان بگریزی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.