خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از توبه کردن از عشق و شوریدگی می‌گوید، اما عشقش آنقدر قوی است که توبه‌اش را می‌سوزاند و او را مجبور به بازگشت می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری نیاز به درک ادبی دارد.
رباعی ۱۸۲۰ - توبه کردم ز شور و بی‌خویشتنی
توبه کردم ز شور و بی‌خویشتنی
عشقت بشنید از من به این ممتحنی ۱
از هیزم توبهٔ من آتش بفروخت
می‌سوخت مرا که توبه دیگر نکنی ۲
عشقت بشنید از من به این ممتحنی ۱
از هیزم توبهٔ من آتش بفروخت
می‌سوخت مرا که توبه دیگر نکنی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۱۹ - تو آب نی خاک نی تو دگری
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۲۱ - تو دوش چه خواب دیده‌ای می‌دانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
