شاعر در این ابیات از نگرانیهای بیجا درباره دنیا و جسم فانی انتقاد میکند و توصیه مینماید که به جای دغدغههای مادی، به مسائل مهمتر بیندیشیم.
محتوا دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۸۱۲ - تا چند ز جان مستمند اندیشی
تا کی ز جهان پرگزند اندیشی ۱
آنچه از تو ستد همین کالبد است
یک مزبله گو مباش چند اندیشی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.