متن درباره فردی است که با خنده و بهانهجویی، در خانه خود دام و فریب خورده است. همچنین، به چشمهای فراز کرده و مظلومانهاش اشاره میکند که در حیله و مکر مهارت دارد.
متن دارای مفاهیم اخلاقی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند 'دام و دغل' و 'حیله و مکر' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷۸۶ - تو میخندی بهانهای یافتهای
در خانهٔ خود دام و دغل باختهای ۱
ای چشم فراز کرده چون مظلومان
در حیله و مکر موی بشکافتهای ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.