خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن با دل خود گفت‌وگویی دارد. ابتدا به دل خود می‌گوید که به دلیل نادانی از خدمت محروم شده‌ای. دل در پاسخ می‌گوید که سخنش غلط است و خودش همواره در خدمت بوده، در حالی که شاعر سرگردان است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق از گفت‌وگوی درونی و مفاهیم انتزاعی مانند خدمت و سرگردانی نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷۸۰ - با دل گفتم که ای دل از نادانی
با دل گفتم که ای دل از نادانی
محروم ز خدمت شده‌ای میدانی ۱
دل گفت مرا سخن غلط میرانی
من لازم خدمتم تو سرگردانی ۲
محروم ز خدمت شده‌ای میدانی ۱
دل گفت مرا سخن غلط میرانی
من لازم خدمتم تو سرگردانی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۷۹ - با خندهٔ بر بسته چرا خرسندی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۸۱ - بازآی که تا به خود نیازم بینی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
