شاعر خطاب به کسی که با لطفش او را نواخته است، میگوید اگر عشق را به همه یکسان بخشیدهای، پس ارزش هیچ دوستی را نشناختهای. این بیتها بیانگر نگرانی از سطحینگری در روابط و عشق است.
مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری دارد.
رباعی ۱۷۷۳ - ای آنکه مرا به لطف بنواختهای
در دفع کنون بهانهای ساختهای ۱
گر با همگان عشق چنین باختهای
پس قیمت هیچ دوست نشناختهای ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.