خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر به ماه و نرگس خطاب می‌کند و با وجود زیبایی و روشنایی آن‌ها، آن‌ها را در مقایسه با معشوقه‌اش ناکامل می‌داند. ماه با وجود روشنایی از زیبایی معشوق دور است و نرگس با وجود تازگی و مستی، هرگز چشمان معشوق را ندیده است.
این متن شامل مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'بت' و 'مخموری' نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۱۷۵۴ - ای ماه اگرچه روشن و پرنوری
ای ماه اگرچه روشن و پرنوری
از روشنی روی بت من دوری ۱
وی نرگس اگرچه تازه و مخموری
رو چشم بتم ندیده‌ای معذوری ۲
از روشنی روی بت من دوری ۱
وی نرگس اگرچه تازه و مخموری
رو چشم بتم ندیده‌ای معذوری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۵۳ - ای گوی زنخ زلف چو چوگان داری
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۵۵ - ای ماه برآمدی و تابان گشتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
