خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از مهمانی و آب گرم به عنوان نماد لذت و مستی یاد می‌کند و از خداوند می‌خواهد که او را به مهمانی خود دعوت کند. همچنین، اشاره‌ای به ناپایداری دنیا و لذت‌های آن دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و لذت‌های دنیوی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷۵۲ - ای کمتر مهمانیت آب گرمی
ای کمتر مهمانیت آب گرمی
کز لذت آن مست شود بی‌شرمی ۱
ای خالق گردون به خودم مهمان کن
گردون به کجا برد به آب گرمی ۲
کز لذت آن مست شود بی‌شرمی ۱
ای خالق گردون به خودم مهمان کن
گردون به کجا برد به آب گرمی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۵۱ - ای گل تو ز لطف گلستان می‌خندی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۵۳ - ای گوی زنخ زلف چو چوگان داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
