شاعر از صاف (احتمالاً باد یا رودخانه) میخواهد که از چرخش و حرکت بیقرار دست بردارد و آرام بگیرد، زیرا به نظر میرسد که این حرکت بیفایده است.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
رباعی ۱۷۴۶ - ای صاف که می شور و چنین میگردی
بنشین و مگرد اگر چنین میگردی ۱
...
تو بر قدم باز پسین میگردی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.