این شعر به انتقاد از کسانی میپردازد که با وجود انجام اعمال مذهبی و ظاهری دینداری، در باطن مسلمان واقعی نیستند و از گناهان خود پشیمان نمیشوند.
محتوا شامل مفاهیم انتقادی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۷۲۹ - ای دل تو دمی مطیع سبحان نشدی
وز کار بدت هیچ پشیمان نشدی ۱
صوفی و فقیه و زاهد و دانشمند
این جمله شدی ولی مسلمان نشدی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.