خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از معشوقی می‌گوید که با دام‌های فراوان او را اسیر کرده و به ظاهر می‌خواهد او را در شب تنها بگذارد. شاعر با بیان این که اگر او برود، معشوق با چه کسی آرام خواهد گرفت و چه کسی را به نام او صدا خواهد زد، احساس وابستگی و دلبستگی خود را نشان می‌دهد.
محتوا دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر از شعر نیاز به مقداری تجربه و شناخت از ادبیات عاشقانه دارد.
رباعی ۱۷۰۰ - ای آنکه مرا بستهٔ صد دام کنی
ای آنکه مرا بستهٔ صد دام کنی
گوئی که برو در شب و پیغام کنی ۱
گر من بروم تو با که آرام کنی
همنام من ای دوست کرا نام کنی ۲
گوئی که برو در شب و پیغام کنی ۱
گر من بروم تو با که آرام کنی
همنام من ای دوست کرا نام کنی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۹۹ - ای آنکه غلام خسرو شیرینی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۰۱ - ای آنکه مرا دهر زبان میدانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
