خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از طبیب دردهای خود می‌پرسد که چرا با وجود درد شدیدش، درمانی ارائه نمی‌دهد. او تأکید می‌کند که حتی اگر هزاران دارو وجود داشته باشد، تا زمانی که طبیب روی خوش نشان ندهد، بهبودی حاصل نخواهد شد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های عمیق نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۶۹۸ - ای آنکه طبیب دردهای مائی
ای آنکه طبیب دردهای مائی
این درد ز حد رفت چه میفرمائی ۱
والله اگر هزار معجون داری
من جان نبرم تا تو رخی ننمائی ۲
این درد ز حد رفت چه میفرمائی ۱
والله اگر هزار معجون داری
من جان نبرم تا تو رخی ننمائی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۹۷ - ای آنکه صلیب دار و هم ترسائی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۹۹ - ای آنکه غلام خسرو شیرینی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
