شاعر از خواب میخواهد که برود وگرنه از آتش دل آسیب خواهد دید. او عقل را رد میکند زیرا سخنان از پیش ساخته شده میگوید و عشق را به دلیل صبر و آرامشش میستاید.
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'آتش دل' و 'تمکین عشق' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۶۸۲ - امشب برو ای خواب اگر بنشینی
از آتش دل سزای سبلت بینی ۱
ای عقل برو که تو سخن میچینی
وی عشق بیا که سخت با تمکینی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.