شخصی در حالت مستی از استادش میپرسد که چگونه از نیستی و هستی رها شود. استاد پاسخ میدهد که اگر از رنج مردم دوری کند، نجات مییابد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که برای درک و تجزیهوتحلیل، به بلوغ فکری نیاز دارد.
رباعی ۱۶۷۸ - استاد مرا بگفتم اندر مستی
کگاهم کن ز نیستی و هستی ۱
او داد مرا جواب و گفتا که برو
گر رنج ز خلق دور داری رستی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.