خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر از توانایی‌های خارق‌العاده و معجزه‌آسای یک فرد (یا موجود) سخن می‌گوید که می‌تواند از گل قفس، هدهد جانها بسازد و از خاک سیاه، شکرفشان کند. تنها کسی که سرمه از او کشیده، می‌داند که این کارها از او ساخته است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به دانش ادبی و فلسفی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
رباعی ۱۶۷۶ - از گل قفس هدهد جانها تو کنی
از گل قفس هدهد جانها تو کنی
از خاک سیه شکرفشانها تو کنی ۱
آن را که تو سرمه‌اش کشیدی او داند
کاینها ز تو آید و چنانها تو کنی ۲
از خاک سیه شکرفشانها تو کنی ۱
آن را که تو سرمه‌اش کشیدی او داند
کاینها ز تو آید و چنانها تو کنی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۷۵ - از عشق تو هر طرف یکی شبخیزی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۷۷ - از کم خوردن زیرک و هشیار شوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
