در این متن، شاعر از عشق ازلی سخن میگوید و بیان میکند که به دلیل شدت عشق و حیرت ناشی از آن، به فردی گول و نادان تبدیل شده است. همچنین، از رنجهای عشق و غمهای آن صحبت میکند که باعث از دست دادن جان و تکرار غمها شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات غم و اندوه نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۶۷۴ - از عشق ازل ترانهگویان گشتی
وز حیرت عشق گول و نادان گشتی ۱
از بسکه به مردی ز غمش جان بردی
وز بسکه بگفتی غم آن آن گشتی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.