خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از رنج و ملال خود می‌گوید و مخاطب را به شکرگزاری و شادی از وصل دعوت می‌کند. همچنین، از گریز و داد و فریاد مخاطب سوال می‌کند و اشاره می‌کند که این رفتارها از ترس فراموشی وصل نشأت می‌گیرد.
متن دارای مفاهیم عاطفی و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد.
رباعی ۱۶۷۱ - از رنج و ملال ما چه فریاد کنی
از رنج و ملال ما چه فریاد کنی
آن به که به شکر وصل را شاد کنی ۱
از ما چه گریزی و چرا داد کنی
زان ترس که وصل را بسی یاد کنی ۲
آن به که به شکر وصل را شاد کنی ۱
از ما چه گریزی و چرا داد کنی
زان ترس که وصل را بسی یاد کنی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۷۰ - از خلق ز راه تیزهوشی نرهی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۷۲ - از سایهٔ عاشقان اگر دور شوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
