خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از عشق و علاقه‌ی عمیق خود به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حتی با وجود التماس‌ها و درخواست‌های فراوان، معشوق اجازه‌ی نزدیکی نمی‌دهد. شاعر همچنین معشوق را به عنوان سلطان و فرماندار زندگی خود توصیف می‌کند که می‌تواند هم مایه‌ی آرامش (آب) و هم رنج (آتش) باشد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه‌ی عمیق و استفاده از استعاره‌هایی مانند «آب» و «آتش» است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، این نوع شعرهای کلاسیک معمولاً برای سنین بالاتر مناسب‌تر هستند.
رباعی ۱۶۶۵ - آنی که به صد شفاعت و صد زاری
آنی که به صد شفاعت و صد زاری
بر پات یکی بوسه دهم نگذاری ۱
گر آب دهی مرا اگر آتش باری
سلطان ولایتی و فرمانداری ۲
بر پات یکی بوسه دهم نگذاری ۱
گر آب دهی مرا اگر آتش باری
سلطان ولایتی و فرمانداری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۶۴ - آنی که بر دلشدگان دیر آئی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۶۶ - احوال من زار حزین می‌پرسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
