این متن به ناعادلانه بودن دنیا و فراموشی لذتهای گذشته اشاره دارد. شاعر از کسی میپرسد که اگر قرار نیست دوباره شادی را به او برگردانی، چرا ابتدا آن را به او دادهای.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند ظلم و فراموشی ممکن است برای گروههای سنی پایین سنگین باشد.
رباعی ۱۶۶۱ - آن ظلم رسیدهای که دادش دادی
وانغمزدهای که جام شادش دادی ۱
آن بادهٔ اولین فراموشش شد
گر باز نمیدهی چه یادش دادی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.