خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به ناعادلانه بودن دنیا و فراموشی لذتهای گذشته اشاره دارد. شاعر از کسی میپرسد که اگر قرار نیست دوباره شادی را به او برگردانی، چرا ابتدا آن را به او دادهای.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند ظلم و فراموشی ممکن است برای گروههای سنی پایین سنگین باشد.
رباعی ۱۶۶۱ - آن ظلم رسیدهای که دادش دادی
آن ظلم رسیدهای که دادش دادی
وانغمزدهای که جام شادش دادی ۱
آن بادهٔ اولین فراموشش شد
گر باز نمیدهی چه یادش دادی ۲
وانغمزدهای که جام شادش دادی ۱
آن بادهٔ اولین فراموشش شد
گر باز نمیدهی چه یادش دادی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۶۰ - آن روی ترش نگر چو قندستانی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۶۲ - آن میوه توئی که نادر ایامی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.