در این شعر، شاعر بیان میکند که اگر بتوانی چیزهای سنگین و دشوار را سبک و آسان کنی، میتوانی تمام اجزای جهان را جانبخش باشی. همچنین، اگر از لب شیرین و پر از شکر چیزی بگویی، میتوانی هر کسی را مانند ذرهای به رقص درآوری.
مفاهیم عمیق و استعاری موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند از زیبایی و معنای آن بهرهمند شوند.
رباعی ۱۶۵۸ - آن رطل گران را اگر ارزان کنیی
اجزای جهان را همگی جان کنیی ۱
ور زان لب خیره شکرافشان کنیی
که را به مثال ذره رقصان کنیی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.