متن بیانگر روحیه مقاومت، سادگی و همزیستی با طبیعت در میان مردان است که با فقر و صفا آمیخته شدهاند و مانند حیوانات در طبیعت زندگی میکنند.
متن دارای مفاهیم نسبتاً عمیق ادبی و اجتماعی است که برای درک بهتر به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای حیوانی ممکن است برای کودکان کمسن نامفهوم باشد.
رباعی ۱۶۴۱ - ما مردانیم شسته بر تنگ دره
مائیم که شیر و گرگ بر ما گذره ۱
با فقر و صفا به هم درآمیختهایم
چون درگه ارتضاع آن میش و بره ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.