خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر خود را مرده و معشوق را جان و جانانه توصیف می‌کند و از او می‌خواهد که در وفا گشاده‌رویی کند، اما در پایان به دیوانه‌ای تشبیه می‌شود که کسی او را در خانه رها نمی‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۶۳۶ - گفتم که توئی می و منم پیمانه
گفتم که توئی می و منم پیمانه
من مرده‌ام و تو جانی و جانانه ۱
اکنون بگشا در وفا گفت خموش
دیوانه کسی رها کند در خانه ۲
من مرده‌ام و تو جانی و جانانه ۱
اکنون بگشا در وفا گفت خموش
دیوانه کسی رها کند در خانه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۳۵ - گفتم چکنم گفت که ای بیچاره
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۳۷ - گفتم که ز عشقت شده‌ام دیوانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
