خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
این متن بیان می‌کند که غم و اندوه مانند غذایی مسموم برای روح است و اندیشه‌های منفی می‌توانند مانند تیشه به پای خود فرد آسیب بزنند. شاعر توصیه می‌کند که از اندیشه‌های بیهوده پرهیز شود تا به خود آسیب نرسانیم.
محتوا شامل مفاهیم عمیق روان‌شناختی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، نیاز به تجربه و شناخت کافی از زندگی برای درک کامل پیام دارد.
رباعی ۱۶۲۱ - جانیست غذای او غم و اندیشه
جانیست غذای او غم و اندیشه
جانی دگر است همچو شیر بیشه ۱
اندیشه چو تیشه است گزافه مندیش
هان تا نزنی تو پای خود را تیشه ۲
جانی دگر است همچو شیر بیشه ۱
اندیشه چو تیشه است گزافه مندیش
هان تا نزنی تو پای خود را تیشه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۲۰ - تو توبه مکن که من شکستم توبه
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۲۲ - دانی شب چیست بشنو ای فرزانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
