شاعر از دیدن معشوق خود سرگشته و عاشق شده و راه خود را گم کرده است. او امیدوار است که روزی معشوق بشنود که چگونه از غم عشق او، دیگران به فنا رفتهاند.
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا سنگین باشد. همچنین درک کامل زیباییهای شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
رباعی ۱۶۱۸ - تا روی ترا بدیدم ای بت ناآگاه
سرگشته شدم ز عشق گم کردم راه ۱
روزی شنوی کز غم عشقت ایماه
گویند بشد فلان که انالله ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.