این متن به زیبایی و ارزش نمک و مرکب اشاره دارد و از هدر رفتن آنها ابراز تاسف میکند. همچنین، به پنهان بودن ارزشهای واقعی در جهان اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۶۰۲ - ای بر نمک تو خلق نانی بزده
بر مرکب تو داغ نشانی بزده ۱
حیفست که سوی کان رود آن بر سیم
پنهان چون جان و بر جهانی بزده ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.