این متن بیانگر این است که تمام وجود و عدم فرد، شادیها و غمهای او، وابسته به یک حقیقت یا وجود والاست. اگرچه فرد ممکن است این حقیقت را مستقیماً نبیند، اما تمام وجودش از آن سرچشمه میگیرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک بهتر پیامهای نهفته در شعر دارد.
رباعی ۱۵۹۵ - آنی که وجود و عدمت اوست همه
سرمایهٔ شادی و غمت اوست همه ۱
تو دیده نداری که باو درنگری
ورنی که ز سر تا قدمت اوست همه ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.