شاعر از تأثیر غم عشق بر خود میگوید و بیان میکند که چگونه این غم او را مانند ذرهها به حرکت درآورده است. او عشق را روشنایی میداند اما غم ناشی از آن را فراتر از هر هوایی توصیف میکند.
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و غمانگیز است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۵۷۰ - زاندم که شنیدهام نوای غم تو
رقصان شدهام چو ذرههای غم تو ۱
ای روشنی هوای عشق تو عیان
بیرون ز هواست این هوای غم تو ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.