شاعر از مخاطب میخواهد که برای رسیدن به آرامش و خوشبختی در کنار او، از وسوسهها و آشوبهای درونی دست بکشد. در این صورت، هر دو به وضعیت قبلی و مطلوب خود بازمیگردند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، ممکن است معانی عمیق آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابلدرک نباشد.
رباعی ۱۵۶۲ - خواهی که مقیم و خوش شوی با ما تو
از سر بنه آن وسوسه و غوغا تو ۱
آنگاه تو چنان شوی که بودی با من
آنگاه چنان شوم که بودم با تو ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.