خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و دلبستگی خود به معشوق سخن می‌گوید. او از خنده‌ی معشوق که دلش را شاد می‌کند و از زلف پراکنده‌ی او که غمش را افزایش می‌دهد، یاد می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که معشوق با نوشتن خطی (نامه‌ای) او را به بندگی خود درآورده است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۱۵۶۰ - ترکی که دلم شاد کند خندهٔ او
ترکی که دلم شاد کند خندهٔ او
دارد به غمم زلف پراکندهٔ او ۱
بستد ز من او خطی به آزادی خویش
آورد خطی که من شدم بندهٔ او ۲
دارد به غمم زلف پراکندهٔ او ۱
بستد ز من او خطی به آزادی خویش
آورد خطی که من شدم بندهٔ او ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵۵۹ - بر تختهٔ دل که من نگهبانم و تو
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۶۱ - چون پاک شد از رنگ خودی سینهٔ تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
