در این متن، شاعر از مخاطب میخواهد که مانند دیگی بر آتش، خود را جستجو کند و به دنبال گوهر وجود خویش باشد. با تلاش و جوشش، میتوان به مقصود نهایی که همان گوهر درونی است، رسید.
مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک پیام خودشناسی و جستجوی درونی دارد.
رباعی ۱۵۵۸ - بر آتش چو دیک تو خود را میجو
میجوش تو خودبخود مرو بر هر سو ۱
مقصود تو گوهر است بشتاب و بجو
زو جوش کنی کن بسوی گوهر زو ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.