خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از احساس غم و تنهایی خود در غیاب معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که بدون حضور او، حتی زیبایی‌های طبیعت مانند ماه نیز برایش لذتبخش نیست و احساس شرم و خجالت دارد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر از شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.
رباعی ۱۵۵۴ - ای ماه چو ابر بس گرستم بی‌تو
ای ماه چو ابر بس گرستم بی‌تو
در مه به نشاط ننگریستم بی‌تو ۱
برخاستم از جان تو نشستم بی‌تو
وز شرم به مردم چو نرستم بی‌تو ۲
در مه به نشاط ننگریستم بی‌تو ۱
برخاستم از جان تو نشستم بی‌تو
وز شرم به مردم چو نرستم بی‌تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵۵۳ - ای عشرت نزدیک ز ما دور مشو
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۵۵ - ای مشفق فرزند دو بیتی می‌گو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
