شاعر از بلبل مست باغ میخواهد که رازهای مستی و شادمانی را بازگو کند. او خود را چنان مست میداند که توان تشخیص ندارد و از بلبل میخواهد هرچه میداند بیان کند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و نمادین شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۵۴۰ - ای بلبل مست بوستانی برگو
مستی سر و راحت جانی برگو ۱
من مستم و تعیین نتوانم کردن
ای جان جهان هرچه توانی برگو ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.