این متن به زیباییهای خیال و وهم اشاره دارد و بیان میکند که هیچچیز بهاندازهٔ تصورات و خیالهای ذهنی انسان ارزشمند نیست. شاعر از پردهٔ پندار و وهم خودی سخن میگوید و آنها را گوهری بیهمتا میداند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۵۳۸ - ای پردهٔ پندار پسندیدهٔ تو
وی وهم خودی در دل شوریدهٔ تو ۱
هیچی تو و هیچ را چنین گوهر
به زین نتوان نهاد در دیدهٔ تو ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.