این متن درباره فردی است که به دلیل حسادت به لبخند، چهره، و دانش شخص دیگر، به جامهی او نیز حسادت میکند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که برای درک عمیقتر، به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره و زبان شاعرانه ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۱۵۳۱ - آن شخص که رشک برد بر جامهٔ تو
تا رشک برد بر لب خودکامهٔ تو ۱
یا رشک برد بر آن رخ فرخ تو
یا بر کر و فر روح علامهٔ تو ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.