این متن بیان میکند که خانهای بدون نور (چراغ) مانند زندان است و نه باغ. همچنین اشاره میکند که کسی که به بطبل (شاید اشاره به لهو و لعب) روی آورد، دیگر باز نمیگردد و نباید او را باز خطاب کرد، زیرا مانند زاغ (پرندهای کمارزش) است.
متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و واژههای قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
رباعی ۱۵۱۸ - هر خانه که بیچراغ باشد ای جان
زندان بود آن نه باغ باشد ای جان ۱
هرکس که بطبل باز شد باز نشد
بازش تو مخوان که زاغ باشد ای جان ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.