این متن عرفانی بیان میکند که قلب انسان به عنوان نقطهٔ وحدت، از عرش (بالاترین جایگاه) نیز برتر است. اگر فرد بتواند درد درونی خود را از بین ببرد، از دایرهٔ هستی (کون) خارج شده و به حالتی والا میرسد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
رباعی ۱۵۱۶ - مردان تو در دایرهٔ کن فیکون
دل نقطهٔ وحدتست و از عرش فزون ۱
گر در چیند نقطهٔ دردت ز درون
حالی شوی از دایرهٔ کون برون ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.